Wat zijn PVDF-grondstofdeeltjes ?
1. Definitie: PVDF-grondstofdeeltjes (polyvinylideenfluoride) verwijzen naar witte of semi-transparante poedervormige polymeren verkregen door polymerisatieprocessen. De chemische formule is –(C₂H₂F₂)ₙ–. Ze worden vaak gebruikt bij spuitgieten, extrusie en compressiegieten om hoogwaardige producten zoals buizen, kleppen en membranen te produceren.
2. Morfologie en specificaties: Deeltjesgroottes variëren van 10 µm tot 200 µm. Verschillende molecuulgewichten en zuiverheden (≥99,5%) kunnen worden geformuleerd op basis van de behoeften van de klant om te voldoen aan de strenge eisen van industrieën zoals de lucht- en ruimtevaart, halfgeleiders en fotovoltaïsche zonne-energie.
3. Toepassingen: Op gebieden zoals fotovoltaïsche zonnepanelen, halfgeleiderproductie, chemische pijpleidingen, het smelten van ferrolegeringen, milieubescherming, farmaceutische producten en aquacultuur zijn PVDF-deeltjes belangrijke grondstoffen vanwege hun weerstand tegen chemische corrosie, hoge temperatuurbestendigheid en uitstekende elektrische isolatie-eigenschappen.
Wat zijn the main chemical and physical properties of PVDF raw material particles?
1. Chemische eigenschappen
Moleculaire structuur: De herhalende eenheid is –CH₂-CF₂-, waardoor het materiaal een uitstekende chemische inertheid en weerstand tegen zuren, alkaliën, halogenen en de meeste organische oplosmiddelen heeft.
Corrosiebestendigheid: Binnen een breed temperatuurbereik van -40 ℃ tot 150 ℃ vertoont PVDF een extreem lage permeabiliteit voor fluoriden, sterke oxidatiemiddelen en zwakke alkaliën, waardoor het geschikt is voor leidingen en kleppen in zeer corrosieve omgevingen.
2. Fysieke eigenschappen
Dichtheid: 1,74~1,80 g·cm⁻³, wat het classificeert als technisch plastic met gemiddelde dichtheid.
Smeltpunt en thermische stabiliteit: Smeltpunt ongeveer 172℃, thermische ontledingstemperatuur boven 390℃, behoud van structurele integriteit tijdens verwerking bij hoge temperaturen.
Mechanische eigenschappen: Treksterkte en slagvastheid zijn superieur aan gewone polymeren en beschikken over een goede slijtvastheid, verouderingsbestendigheid en UV-bestendigheid, waardoor het geschikt is voor leidingsystemen op lange termijn.
Elektrische eigenschappen: Het heeft een diëlektrische constante van ongeveer 5,6, een hoge diëlektrische sterkte en een piëzo-elektrische/ferro-elektrische fase (β-fase) die een zelfdetectiefunctie mogelijk maakt, waardoor het veel wordt gebruikt in sensoren en apparaten voor het oogsten van energie.